ΑΠΟ ΤΟ SWING ΣΤΟ JIVE KAI ΣΤΟ ROCK ‘N’ ROLL!

Rock ‘n’ Roll…

Η Rock ‘n’ Roll μουσική και χορός γεννήθηκαν από το Swing και το Lindy Hop αντίστοιχα και αναπτύχθηκαν και μεσουράνησαν τη δεκαετία του ’50. Η έκρηξη έγινε το 1955 με την ταινία «Black Board Jungle» («Ζούγκλα του Μαυροπίνακα») με το σάουντρακ της ταινίας «Rock Around the Clock». Ως μουσικός όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον παραγωγό Άλαν Φριντ προκειμένου να περιγράψει τη μουσική που έπαιζε στο ραδιόφωνο, ένα μείγμα μπλουζ και κάντρι μουσικής.Το όνομα ροκ ν ρολ το έδωσε ο Άλαν Φριντ από τον στίχο ενός τραγουδιού του Μπιλ Χάλεϊ «rock,rock,rock everybody,roll,roll,roll everybody». Σημαντικοί εκπρόσωποι του είδους θεωρούνται οι Μπιλ Χάλεϊ (Bill Haley), Φατς Ντόμινο (Fats Domino), Λιτλ Ρίτσαρντ (Little Richard), Τσακ Μπέρι (Chuck Berry), Έλβις Πρίσλεϊ (Elvis Presley) και άλλοι.  Δυνατό beat 6 χρόνων (6 count beat) και ξεσηκωτικές μουσικές με προέλευση το Rhythm ‘n’ Blues, Country, Rockabilly, μας οδηγούν σε ξέφρενο χορό και τρελές φιγούρες, γεμάτο ενέργεια, ταχύτητα και upbeat διάθεση! Είναι ένας χορός που ανήκει στην εξέλιξη της οικογένειας του Swing και, όπως το Lindy Hop, είναι social (χορός) dance (αλλά και διαγωνιστικός) και βασίζεται στο leading και following, στον αυτοσχεδιασμό και τη μουσικότητα.

Jive 40’s style…

«Jive (the): Τζάιβ (το), (ουσιαστικό) Σουίνγκ μουσική / αρχή της TzazΑργκό. παραπλανητικό, υπερβολική, ή χωρίς νόημα συζήτηση. Ρήμα (χρησιμοποιείται άνευ αντικειμένου), (αγγλ. jived, jiving), να χορεύει σε ζωηρό ρυθμό. Αργκό: να πειράζω, ανόητος, παιδί. Επίθετο: Αργκό. ανειλικρινής, απαιτητικός, ή παραπλανητικός. Κατά πολλούς είναι έκφραση που δηλώνει ετοιμόλογος ή ανόητη συζήτηση.»

Το Jive 40’s  style ή Late 40’s Jive ή Jive  (όπως έγινε γνωστό στο Ηνωμένο Βασίλειο). Προγενέστερα ονομαζόταν Αmerican Jive,Jitterbug Jive, «GI» Jive, από τους τελεταίους χρονικά χορούς της χρυσής εποχής του Swing (1930-1950). Είναι ένας χαρούμενος ζευγαρωτός χορός που στηρίζεται στον αυτοσχεδιασμό. Ξεκίνησε από τους Αμερικάνους στρατιώτες που έφεραν το Lindy Hop/Jitterbug στην Ευρώπη, και πρώτα στην Αγγλία, γύρω στο 1942 και έγινε πολύ γνωστό σε όλον τον κόσμο και εξαιρετικά δημοφιλές στις αίθουσες χορού της ημέρας, στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Ήταν αρχικά στο Ηνωμένο Βασίλειο η ευρωπαϊκή έκδοση του αμερικανικού Jitterbug/Lindy Hop όπου στην πορεία του χρόνου κράτησε την ονομασία Jive, από τις αρχικές ονομασίες του χορού, όπως Αmerican Jive, «GI» Jive, κ.λ.π. Καθώς ήταν χορός προερχόμενος από το Lindy Hop, χορού οκτώ-beats, το στυλ που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1940 στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν απλούστερο, τείνουν να χρησιμοποιούν πρότυπα έξι-beat ή τέσσερα-beat με λιγότερη καινοτομία, πιο επανάληψη και πολλά γυρίσματα για την κυρία. To Skip Jive είναι μια Βρετανική παραλλαγή του Jive, σύνιθισμένο στα μπαρ του 1950s και 1960s, που χορευόταν με μουσική trad jazz.

Jive 50s style

Χαρούμενος ζευγαρωτός χορός στις αρχές της δεκαετίας του ’50, προερχόμενος από τη Βόρεια Αμερική.

Πρωτοχορεύτηκε με τη μουσική της αρχής του Rock’n’Roll και Rhythm’n Blues μουσική. Στηρίζεται στον αυτοσχεδιασμό, στην επανάληψη, κυρίως στις πολλές στροφές της κυρίας και στα ακροβατικά. Προέρχεται σαν στυλ χορού, στην πολύ απλή εκδοχή του, από το 40s Jive. Και μοιάζει πολύ με αρχικά με το Lindy Hop και με το ύστερο του Εast Coast Swing.

Το Rockabilly Jive αναπτύχθηκε χορευτικά στα μπαρς των Νότιων Πολιτειών, από τους στρατιώτες που επέστρεψαν στις Η.Π.Α. από το 2ο Π.Π. Oνομαζόταν αρχικά Jitterbug-Jive, Teddy Boy Jive (στη Βρετανία) or GI-Jive. Πρωτοχορεύτηκε με Rock’n’Roll και Rhythm’n Blues μουσική, αλλά στις αρχές της δεκαετίας του ’50 έγινε στενά συνδεδεμένη με τη Rockabilly μουσική. Αυτή η μορφή του χορού σχεδόν εξαφανίστηκε στη δεκαετία του ’60, πριν γίνει δημοφιλής στην Αγγλία από τα τέλη του ’50 και ξανά στη δεκαετία του ’70 και του ’80. Ακόμα και αν το Rockabilly Jive στυλ είναι εντυπωσιακό, λόγω της ταχύτητας των πολλών γυρισμάτων της κυρίας και φανταχτερές κινήσεις, είναι ίσως ένας απλός χορός όπου ένα ζευγάρι χορευτών μπορεί να μάθει.

Swing (Lindy Hop)

O πρώτος ζευγαρωτός χορός της εποχής του Swing ονομάζεται Lindy Hop. Ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ’20 και έγινε ευρέως γνωστός ανά τον κόσμο στις αρχές του ’30, στην Νέα Υόρκη και συγκεκριμένα στο club Savoy του Harlem το οποίο κατακλυζόταν κάθε βράδυ από ένα ενθουσιώδες κοινό, κυρίως Αφρο-Αμερικανών, που ξεσάλωνε με τους ήχους του swing των θρυλικών jazz masters και των big bands. Ο χορευτής του Savoy «Shorty» George Snowden  δήλωσε ότι «Συνηθίζαμε να αποκαλούμε το βασικό βήμα Hop Long πριν ο Λίντμπεργκ να κάνει το δικό του άλμα πάνω από τον Ατλαντικό. Υπήρχε για πολύ καιρό και μερικοί άνθρωποι άρχισαν να το ονομάζουν Lindbergh Hop μετά το 1927, παρόλο που δεν κράτησε. Τότε, στη διάρκεια του μαραθωνίου στο Μανχάταν Καζίνο, κουράστηκα από τα ίδια παλιά βήματα και απελευθερώθηκα με ένα breakaway. Το κανάλι Fox Movietone News κάλυπτε τον μαραθώνιο και πήρε μια κοντινή λήψη των ποδιών του Shorty. Όταν ρωτήθηκε λοιπόν «Τι κάνεις με τα πόδια σου,» ο Shorty απάντησε, «The Lindy», όπως και το υποκοριστικό όνομα του Lindbergh. Ήταν 17 Ιουνίου του 1928. Με επιρροές από το charleston, το tap και το jazz dance, το lindy hop (ή swing ή jitterbug μεταγενέστερα στα ’40s) καθιερώθηκε ως ο πιο δημοφιλής αμερικανικός χορός από το ’30 ως και τοις αρχές του ’50 όταν τα σκήπτρα πλέον έλαβε το συγγενές rock’n’roll.